Sommige flesjes bevatten niet één stof maar twee, drie of vier. Zo’n blend vraagt meer van het etiket en van het analysecertificaat dan een enkel peptide, want elk onderdeel moet apart aantoonbaar zijn.
Wat een blend is
Een blend is een mengsel van twee of meer stoffen die samen zijn gevriesdroogd in één flesje, in een verhouding die de fabrikant vastlegt. Je kunt die verhouding dus niet zelf veranderen: wat in het flesje zit, zit erin. In dit assortiment staan vier blends, met de hoeveelheid zoals de winkel die vermeldt:
| Blend | Onderdelen | Hoeveelheid op het etiket |
|---|---|---|
| BPC-157 + TB-500 | 2 | 10 mg of 20 mg |
| CJC-1295 (no DAC) + Ipamorelin | 2 | 5 mg + 5 mg |
| GHK-Cu + BPC-157 + TB-500 (Glow) | 3 | 70 mg |
| GHK-Cu + BPC-157 + TB-500 + KPV (Klow) | 4 | 80 mg |
Bij CJC-1295 (no DAC) + Ipamorelin staat de verdeling in de sterkte zelf: 5 mg plus 5 mg. Bij de andere drie staat één totaalgewicht op het etiket. Hoeveel van elk onderdeel daarin zit, staat niet op de productpagina; vraag die verdeling op bij de leverancier of lees die van het certificaat van de batch. Een totaalgewicht van 70 mg zegt immers nog niets over de verhouding tussen drie stoffen.
Eén flesje of losse flesjes
Een blend en losse flesjes verschillen vooral in vrijheid. Een blend legt de verhouding vast en scheelt handelingen; losse flesjes laten je elke stof apart afwegen en apart vastleggen. Welke vorm past, hangt af van je opzet. Wil je één stof apart beoordelen, dan is één stof per flesje overzichtelijker.
Dit artikel zegt niets over gecombineerde of versterkende werking van stoffen in een mengsel. Dat is geen bescheidenheid maar een feit: zulke uitspraken horen bij onderzoek dat per combinatie is gedaan en gepubliceerd, en ze horen niet bij een product dat uitsluitend voor laboratoriumonderzoek is bedoeld (RUO uitgelegd).
Hoe een blend wordt gemeten
Bij een enkel peptide is zuiverheid het aandeel van de hoofdpiek in het chromatogram. In een mengsel zijn er meer hoofdpieken, en dan verandert het rekenwerk:
- Scheiding. De HPLC-methode moet de onderdelen van elkaar scheiden, zodat elk onderdeel zijn eigen piek heeft. Overlappen twee pieken, dan is geen van beide getallen te vertrouwen.
- Zuiverheid per onderdeel. Een zuiverheidspercentage hoort bij één stof. Op een blend-COA horen dus meerdere percentages, elk met de naam van het onderdeel erbij, en niet één getal voor het flesje.
- Identiteit per onderdeel. Massaspectrometrie geeft per onderdeel een eigen massa. De vier stoffen in de grootste blend liggen daarvoor gunstig uit elkaar: volgens PubChem heeft GHK-Cu een massa van 402,9, KPV 342,4, TB-500 889,0 en BPC-157 1419,5. In de andere blend staan CJC-1295 zonder DAC (3367,9) en ipamorelin (711,9) net zo duidelijk apart. Hoe je zo’n spectrum leest, staat in Hoe lees je een massaspectrum?
- Gehalte per onderdeel. Een gehaltebepaling vergelijkt het signaal van een stof met dat van een referentiestandaard met bekende samenstelling. Voor elk onderdeel is dus een eigen standaard nodig. Daarom is de verdeling binnen een blend lastiger te onderbouwen dan de hoeveelheid in een flesje met één stof.
Een blend-COA lezen
Loop een certificaat van een mengsel in deze volgorde na:
- Staan alle onderdelen erop? Vier stoffen op het etiket betekent vier regels op het certificaat.
- Heeft elk onderdeel een eigen massa en zuiverheid? Eén percentage voor het hele flesje is niet genoeg.
- Klopt het batchnummer? Een gemengd flesje heeft één batchnummer; dat moet gelijk zijn aan het nummer op het etiket.
- Staat de totale hoeveelheid erop, en de verdeling? Zo niet, vraag die na.
- Staat het chromatogram erbij? Alleen daarop zie je of de pieken echt gescheiden zijn.
- Staat de methode erbij? Kolom, golflengte en verloop, zodat de meting navolgbaar is.
De algemene uitleg over certificaten staat in Wat is een COA?, en het verschil tussen zuiverheid en peptidegehalte in Wat betekent 99% zuiverheid?
Stabiliteit
In een mengsel geldt voor elk onderdeel zijn eigen chemie. GHK-Cu is een complex met een kopermetaal-ion, TB-500 is een geacetyleerd fragment van zeven aminozuren en BPC-157 een keten van vijftien; die drie gaan niet op dezelfde manier achteruit. De praktische regel is daarom eenvoudig: volg het etiket van het flesje, en ga uit van het meest gevoelige onderdeel. Welke reacties daarbij een rol spelen, staat in Peptiden bewaren in het lab.
Over de onderdelen zelf gaan aparte artikelen: BPC-157, TB-500, GHK-Cu, KPV, CJC-1295 en Ipamorelin.
Blends bij PulseChem: BPC-157 + TB-500, CJC-1295 (no DAC) + Ipamorelin, GHK-Cu + BPC-157 + TB-500 en GHK-Cu + BPC-157 + TB-500 + KPV. Het certificaat van elke batch staat op de productpagina en bij Labresultaten.
Bronnen
Geraadpleegd in november 2026.
- Prezatide copper (GHK-Cu) (PubChem), CID 71587328: molecuulmassa 402,92
- KPV (Lys-Pro-Val) (PubChem), CID 125672, daar als MSH (11-13): molecuulmassa 342,43
- TB-500 (Ac-LKKTETQ) (PubChem), CID 62707662: molecuulmassa 889,0
- BPC-157 (PubChem), CID 9941957: molecuulmassa 1419,5
- CJC-1295 zonder DAC (PubChem), CID 56841945: molecuulmassa 3367,9
- Ipamorelin (PubChem), CID 9831659: molecuulmassa 711,9
- De hoeveelheden en de samenstelling van de blends: de productpagina’s en etiketten van PulseChem, geraadpleegd op 14 november 2026
Dit artikel is achtergrondinformatie over laboratoriumonderzoek. Het is geen medisch advies en geen gebruiksaanwijzing. Alle producten zijn uitsluitend voor onderzoek.
