Op vrijwel elk productblad staat een zuiverheidspercentage. Het getal is nuttig, mits je weet wat ermee is gemeten.
Hoe zuiverheid wordt gemeten
De standaardmethode is HPLC. Een opgelost monster gaat door een kolom die de bestanddelen van elkaar scheidt. Een detector meet hoeveel licht elk bestanddeel absorbeert, meestal bij een golflengte rond 214 tot 220 nanometer, waar de binding tussen aminozuren absorbeert.
Het resultaat is een chromatogram: een lijn met pieken. De zuiverheid is het oppervlak van de hoofdpiek, gedeeld door het oppervlak van alle pieken samen. Bij 99% komt dus 1% van het signaal van iets anders.
Wat dat “iets anders” is
Onzuiverheden in een synthetisch peptide lijken vaak sterk op het product zelf:
- ketens waarin één aminozuur ontbreekt;
- ketens die te vroeg zijn afgebroken;
- geoxideerde of gedeamideerde varianten;
- resten van beschermgroepen uit de synthese.
Juist omdat ze op het product lijken, kunnen ze in een experiment meedoen. Een lagere zuiverheid betekent meer onzekerheid over wat een meting veroorzaakt.
Wat het getal niet zegt
Niet hoeveel peptide er in het flesje zit
Een gelyofiliseerd poeder bestaat niet alleen uit peptide. Er zitten ook tegenionen in, zoals acetaat, en een beetje gebonden water. Het aandeel echt peptide heet het peptidegehalte en ligt doorgaans tussen 70 en 90 procent van het gewicht. Een poeder kan dus 99% zuiver zijn en voor 80% uit peptide bestaan. Het ene getal gaat over de samenstelling van het peptide, het andere over de samenstelling van het poeder.
Niet welke stof het is
HPLC laat zien dat er één hoofdbestanddeel is, niet wat dat bestanddeel is. Daarvoor is massaspectrometrie nodig. Zuiverheid en identiteit horen daarom samen op een analysecertificaat.
Niets over steriliteit of endotoxine
Een chromatogram ziet geen bacteriën en geen endotoxinen. Dat zijn aparte tests.
Getallen vergelijken
De uitkomst hangt af van de methode. Een korte meting met een steil verloop scheidt minder goed dan een lange, en kan een onzuiverheid onder de hoofdpiek verbergen. Vergelijk daarom alleen percentages waarvan je de meetcondities kent, en kijk naar het chromatogram zelf.
Wanneer 99% ertoe doet
Voor een kwalitatieve proef is 95% vaak genoeg. Voor kwantitatief werk, zoals een dosis-responscurve in een celmodel of een bindingsmeting, wil je zo min mogelijk stoorfactoren. Dan is een hoge zuiverheid geen luxe.
Bij PulseChem wordt een batch vrijgegeven bij een zuiverheid van ≥99% volgens HPLC. De gemeten waarde van jouw batch staat op het certificaat, te vinden via Labresultaten. Lees ook de laboratoriumstandaard.
Dit artikel is achtergrondinformatie over laboratoriumonderzoek. Het is geen medisch advies en geen gebruiksaanwijzing. Alle producten zijn uitsluitend voor onderzoek.