Bijna elk research peptide wordt geleverd als droog poeder in een glazen flesje. Dat poeder is gelyofiliseerd, ofwel gevriesdroogd. De reden is eenvoudig: in water gaat een peptide achteruit, droog niet of nauwelijks.
Wat er misgaat in oplossing
Water maakt een aantal afbraakreacties mogelijk:
- Hydrolyse. De binding tussen twee aminozuren breekt, de keten valt in stukken.
- Oxidatie. Vooral methionine, cysteïne en tryptofaan reageren met zuurstof.
- Deamidatie. Asparagine en glutamine verliezen een amidegroep, waardoor de lading van het peptide verandert.
- Aggregatie. Ketens klonteren samen en slaan neer.
Hoe snel dit gaat, hangt af van de sequentie, de pH en de temperatuur. In een droog poeder liggen deze reacties vrijwel stil.
Vriesdrogen in drie stappen
- Invriezen. De oplossing met het peptide wordt bevroren. Het water wordt ijs.
- Primair drogen. Onder vacuüm gaat het ijs rechtstreeks over in damp, zonder eerst te smelten. Dit heet sublimatie.
- Secundair drogen. De temperatuur gaat iets omhoog om het laatste gebonden water te verwijderen.
Omdat het materiaal nooit vloeibaar en warm tegelijk is, blijft de structuur van het peptide intact. Wat overblijft is een lichte, poreuze koek of een dun laagje op de bodem.
Hoe het poeder eruitziet
Een paar milligram peptide is weinig materiaal. Het flesje kan bijna leeg lijken, of het poeder zit als een dunne film tegen het glas. Ook kan de koek tijdens transport loskomen of verkruimelen. Dat zegt niets over de kwaliteit. De hoeveelheid en de zuiverheid staan op het analysecertificaat.
Bewaren
Gelyofiliseerd materiaal heeft drie vijanden: vocht, warmte en licht.
- Bewaar het flesje gesloten, koel en donker. Volg de temperatuur op het etiket.
- Laat een koud flesje eerst op kamertemperatuur komen voordat je het opent. Anders slaat vocht uit de lucht neer op het poeder.
- Vermijd herhaald opwarmen en afkoelen.
Het poeder trekt water aan. Hoe korter een flesje openstaat, hoe beter.
En daarna?
Zodra een peptide is opgelost, gelden de afbraakreacties van hierboven weer. Hoe lang een oplossing bruikbaar blijft, verschilt per stof en per oplosmiddel. Leg in je labjournaal vast wanneer een oplossing is gemaakt en hoe die is bewaard, zodat metingen later te herleiden zijn.
Meer termen uit dit artikel staan in de woordenlijst.
Dieper op bewaren, de afbraakreacties per aminozuur en het ontvangen van een zending gaat Peptiden bewaren in het lab.
Dit artikel is achtergrondinformatie over laboratoriumonderzoek. Het is geen medisch advies en geen gebruiksaanwijzing. Alle producten zijn uitsluitend voor onderzoek.